Małe mieszkanie wymusza myślenie kategoriami centymetrów. Zanim kupisz pierwszą szafkę, zmierz dokładnie każdą ścianę, wnękę i wysokość pod parapetem. Strefa przechowywania w lokalu do 40 m² nie może być przypadkowa — powinna wynikać z tego, co faktycznie posiadasz i jak często z tego korzystasz. Zacznij od inwentaryzacji: wypisz osobno rzeczy używane codziennie, sezonowo i te, które trafiają do piwnicy lub na strych. Dopiero potem projektuj meble.

Kluczem jest podział na trzy poziomy. Górna strefa, powyżej 180 cm, nadaje się na rzeczy rzadko używane — walizki, kartony ze świętami, zapas papieru. Środek, między 60 a 180 cm, to obszar najczęstszego sięgania, więc tam trafiają ubrania, dokumenty i wszystko, po co sięgasz ręką kilka razy dziennie. Dolna część, zwłaszcza w szafach i pod łóżkiem, sprawdzi się na obuwie, sprzęt czy pojemniki z cięższą zawartością. Taki układ oszczędza czas i chroni przed bałaganem, bo nic nie ląduje „gdzieś, byle zniknęło z oczu".

W małym metrażu meble muszą pracować na kilku płaszczyznach. Łóżko z pojemnikiem na pościel, ława z wnętrzem, blat jadalniany składany na ścianie, wysokie szafy aż do sufitu, które wykorzystują martwą przestrzeń nad głową — to rozwiązania, które realnie zwiększają pojemność bez zabierania podłogi. Jeśli zastanawiasz się, jak dobrać meble do wąskiego przedpokoju czy sypialni, pomocny będzie wybór regału do małego mieszkania opisany krok po kroku, bo właśnie regał często zastępuje kilka mniejszych szafek i porządkuje całą ścianę.

Nie zapełniaj jednak każdej wolnej płaszczyzny. W mieszkaniu do 40 m² nadmiar mebli tworzy wrażenie ciasnoty i utrudnia sprzątanie. Zostaw co najmniej jedną ścianę możliwie pustą, wybierz jasne fronty i zabudowę do sufitu zamiast wielu niskich brył. Przechowywanie planuj razem z rozkładem funkcji — strefa dzienna, nocna i wejściowa powinny mieć własne, zamknięte miejsca na rzeczy, żeby drobiazgi nie krążyły po całym mieszkaniu. Dobrze zaplanowana przestrzeń to taka, w której każda rzecz ma swoje miejsce i wraca na nie bez wysiłku.